Betrokkenheid

Jade Finch

 

‘Ik heb een band met de Vijzelgracht en -straat. Ik woon in de buurt en zie de betrokkenheid van de bewoners om me heen. Ik vraag me af waarom dat hier zo sterk leeft. Terwijl op het moment de Vijzelgracht en -straat echt een ader naar de stad is waar te hard gereden wordt. Het is goed dat de rode loper eraan komt, verbreding van stoepen gaat plaatsvinden dat zal helpen om de verkeerssnelheid iets te temperen en de gemoedelijkheid van de buurt meer tot uiting te laten komen. Ik kijk daar naar uit.’

Advertenties

De Insider Magazine ’17 is van de persen

cover

Zeer blij om bijdrage te hebben mogen leveren aan de Insider magazine 2017. Het magazine voor ondernemers en bewoners aan de Amsterdamse grachten met extra veel aandacht voor kunst en cultuur.

We genoten gisteravond van het warme ontvangst in en van het Ambassade Hotel en de presentatie van het magazine. Uitgever Rene Beijderwellen overhandigde het eerste exemplaar aan Ernst Veen. Ernst Veen, meedenker in Cultureel Ondernemersschap en Projecten, sprak zeer lovend over het magazine.

Om je werk gedrukt te zien en te bespreken met je ‘eigen’ tevreden geinterviewden in  het Ambassade Hotel met de zon buiten op de gracht is een feest.

Prre publicatie #Vijzelcourant ‘boerenbont’

joke

Uit de Vijzelcourant een prre publicatie; Ondernemingen over…  Hobby’s

De een rijdt in zijn vrije tijd door onherbergzame gebieden, de ander verzamelt servies of werkt met hout. Joke heeft een bonte verzameling:

Dat Joke de Boer, werkzaam bij Myrabelle (hoek Vijzelgracht / Prinsengracht), thuis ook  met servies bezig voor haar hobby is dat wisten we niet. Haar liefde gaat uit naar het ‘echte Boerenbont’. Haar vitrinekast staat vol met allerlei varianten in het Boerenbontservies.

‘Hoe dat zo gekomen is;’ herhaalt ze de vraag lachend. ‘Nou mijn schoonmoeder kwam te overlijden en we moesten haar woning leeghalen. Daar zag ik het Boerenbontservies staan. Niet dat mijn schoonmoeder zoveel boerenbont servies had maar zo is het wel  begonnen. Op rommelmarkten scan ik snel of er iets staat wat ik nog niet heb. Dat wordt  steeds minder, want  ik heb in de loop der jaren heel veel bij elkaar gevonden. Fondueborden, pizzaborden, wel 17 eierdopjes, pannenset, koekenpannen noem maar op.’

Maar het is opletten, legt ze me uit. ‘De ‘oude’ originele zijn het mooist. Nieuwe Boerenbont van de Blokker bijvoorbeeld heeft niet de goede kleuren; ik zie het vooral aan het bloemetje. Dat is gewoon niet mooi bij het nieuwe servies. Veel vrienden en bekenden en zelfs de timmerman helpen haar om de collectie aan te vullen.

Vindt Joke dat Myrabelle eigenlijk ook moet uitserveren op het Boerenbontservies? ‘Nee,’ zegt ze lachend, ‘daarvoor breekt er veel te veel bij ons. Dat zou alleen maar zonde zijn.’ Dus: als u servies met boerenbont-motief tegenkomt en oplet of het wel de ‘echte’ oude is dan weet u wie u er gelukkig mee kan maken.

 

Boerenbont informatie;

Het Boerenbontservies stamt uit het jaar 1834 waarin ‘Pottekeuning’ Petrus Regout in Maastricht een moderne, gemechaniseerde aardewerkfabriek oprichtte onder de zijn eigen naam. De fabriek stond, de fabriekspoort nog steeds, aan de oevers van de Maas in Maastricht wat een onuitputtelijke bron van kwalitatief goede rivierklei gaf. De moeder van Petrus Regout had een goedlopende winkel in glas en aardewerk wat hem de nodige kennis verschafte om goede zaken te doen in aardewerk.

Na 1800 worden glas en aardewerk steeds populairder. Petrus doet goede zaken en werkt hard, hij wil graag worden toegelaten tot de aristocratie. Hij krijgt zeker erkenning. Verschillende onderscheidingen vallen zijn deel, zelfs Willem II mag hij tot zijn persoonlijke vriend rekenen. Maar hij is, tot zijn grote frustratie, niet in de adelstand verheffen. Na zijn overlijden is de bedrijfsnaam ‘Petrus Regout’ omgedoopt tot “Sphinx”.