Citaat van de straat, Het beste gedeelte van de Amsterdamse binnenstad

Het beste gedeelte van de Amsterdamse binnenstad!

Hans Poot komt voor werk regelmatig in onze buurt. „Dit is het beste gedeelte van de Amsterdamse binnenstad. Hier wonen leuke mensen die lekker aan het werk zijn en geen kapsones hebben. Ik onderhoud heel wat Apple-computers hier in de buurt. Nee, ik woon hier niet. Ik woon in Frankrijk, daarvandaan kan ik via een webconnectie onderhoud doen aan de computers van de klanten. Maar niet alles is op afstand te regelen, soms moet je echt langsgaan, wat ook weer leuk is: zo blijf je elkaar regelmatig zien. Ook contacten moeten onderhouden worden, niet alleen computers hebben regelmatig een upgrade nodig.”

Betrokkenheid

Jade Finch

 

‘Ik heb een band met de Vijzelgracht en -straat. Ik woon in de buurt en zie de betrokkenheid van de bewoners om me heen. Ik vraag me af waarom dat hier zo sterk leeft. Terwijl op het moment de Vijzelgracht en -straat echt een ader naar de stad is waar te hard gereden wordt. Het is goed dat de rode loper eraan komt, verbreding van stoepen gaat plaatsvinden dat zal helpen om de verkeerssnelheid iets te temperen en de gemoedelijkheid van de buurt meer tot uiting te laten komen. Ik kijk daar naar uit.’

Prre publicatie #Vijzelcourant ‘boerenbont’

joke

Uit de Vijzelcourant een prre publicatie; Ondernemingen over…  Hobby’s

De een rijdt in zijn vrije tijd door onherbergzame gebieden, de ander verzamelt servies of werkt met hout. Joke heeft een bonte verzameling:

Dat Joke de Boer, werkzaam bij Myrabelle (hoek Vijzelgracht / Prinsengracht), thuis ook  met servies bezig voor haar hobby is dat wisten we niet. Haar liefde gaat uit naar het ‘echte Boerenbont’. Haar vitrinekast staat vol met allerlei varianten in het Boerenbontservies.

‘Hoe dat zo gekomen is;’ herhaalt ze de vraag lachend. ‘Nou mijn schoonmoeder kwam te overlijden en we moesten haar woning leeghalen. Daar zag ik het Boerenbontservies staan. Niet dat mijn schoonmoeder zoveel boerenbont servies had maar zo is het wel  begonnen. Op rommelmarkten scan ik snel of er iets staat wat ik nog niet heb. Dat wordt  steeds minder, want  ik heb in de loop der jaren heel veel bij elkaar gevonden. Fondueborden, pizzaborden, wel 17 eierdopjes, pannenset, koekenpannen noem maar op.’

Maar het is opletten, legt ze me uit. ‘De ‘oude’ originele zijn het mooist. Nieuwe Boerenbont van de Blokker bijvoorbeeld heeft niet de goede kleuren; ik zie het vooral aan het bloemetje. Dat is gewoon niet mooi bij het nieuwe servies. Veel vrienden en bekenden en zelfs de timmerman helpen haar om de collectie aan te vullen.

Vindt Joke dat Myrabelle eigenlijk ook moet uitserveren op het Boerenbontservies? ‘Nee,’ zegt ze lachend, ‘daarvoor breekt er veel te veel bij ons. Dat zou alleen maar zonde zijn.’ Dus: als u servies met boerenbont-motief tegenkomt en oplet of het wel de ‘echte’ oude is dan weet u wie u er gelukkig mee kan maken.

 

Boerenbont informatie;

Het Boerenbontservies stamt uit het jaar 1834 waarin ‘Pottekeuning’ Petrus Regout in Maastricht een moderne, gemechaniseerde aardewerkfabriek oprichtte onder de zijn eigen naam. De fabriek stond, de fabriekspoort nog steeds, aan de oevers van de Maas in Maastricht wat een onuitputtelijke bron van kwalitatief goede rivierklei gaf. De moeder van Petrus Regout had een goedlopende winkel in glas en aardewerk wat hem de nodige kennis verschafte om goede zaken te doen in aardewerk.

Na 1800 worden glas en aardewerk steeds populairder. Petrus doet goede zaken en werkt hard, hij wil graag worden toegelaten tot de aristocratie. Hij krijgt zeker erkenning. Verschillende onderscheidingen vallen zijn deel, zelfs Willem II mag hij tot zijn persoonlijke vriend rekenen. Maar hij is, tot zijn grote frustratie, niet in de adelstand verheffen. Na zijn overlijden is de bedrijfsnaam ‘Petrus Regout’ omgedoopt tot “Sphinx”.

Kaatje & Co… Koningsdag

Kaatje & Co… Koningsdag.

Wat een succes! Kaatje & Co communiceren…

mama Co de lancering van Kaatje & Co…

 

Marieke Timp & Ottoline Dinger zijn overrompeld door de enorme hoeveelheid bezoekers aan Kaatje & Co. Meer dan 850 bezoeken sinds lancering 1 april ’14 (stand 3 april) en het gaat maar door!

Op Kaatje & Co Facebook al de mijlpaal van 100 likes voor de fanpage behaald.

Marieke en Ottoline  zijn hard aan het werk om de volgende hylarische strip ‘de lucht in te gooien’.

Wat is prre* trots op en blij met deze samenwerking!dochter kaatje

even stuurloos… Marokaan helpt

short-stay Prinsengracht 969

We, 3 zonen en ik, hadden heerlijk geschaats op de Jaap Edenbaan. Wat een luxe. De werkdag was bijna ten einde. Het werd al donker. Iedereen haastte zich richting thuis. Ook wij, moe en voldaan van de activieiten. Het was druk op het fietspad. Mijn oudste zoon wil naast mij fietsen. Zijn twee broertjes heb ik bij me in mijn bakfiets. Het is te druk op het fietspad we fietsten op de hoogte waar Theo van Gogh is overleden. Ik moet er altijd aan denken als ik daar fiets, wat is het toch een rare wereld waarin we leven.

Opeens haakt het stuur van mijn oudste zoon zijn fiets vast aan  mijn fietsstuur. Beide hebben we geen controle meer en vallen. Direct zorgen over de jongens… Gelukkig, ze zijn alle drie ongedeerd. We proberen de fietsen uit elkaar te krijgen die door de val een eenheid zijn geworden. Het lukt niet.

Er komt een man aansnellen om ons te helpen. Hij stond op de tram te wachten en zag het gebeuren. Hij toont zijn medeleven en helpt resoluut de fietsen te scheiden. Ik ben hem dankbaar en kijk hem met volle vertrouwen en oprechte warmte in zijn vriendelijke bruine ogen. “Dank u wel!”; zeg ik. “Ach het is niets, gaat het echt wel met u? Ik zag het gebeuren, de kinderen hebben gelukkig niets”; antwoordt hij. Ik vertel hem dat het echt goed gaat, bedank hem nogmaals en we stappen weer op.

De tram komt eraan, die mist hij door ons.

Mijn middelste zoon zegt; “Wat een lieve meneer, mam, is dit een Marokaan waarvan die man met het ‘nep witte haar’ zegt dat hij hier niet mag zijn om te helpen?”

presentatie Gijzelgracht / Vijzelgracht mooie bijeenkomst

soc-icoons-prre*prre*  presenteerde de geopende vershillende soc. media kanalen waarop stichting Gijzelgracht te vinden is.

Een intiem gezelschap liep mee in de positionering van de Gijzelgracht op het web.

De website http://www.gijzelgracht.nl werd samen doorgelopen. De website is inmiddels een belangrijk archief geworden.  Een overzicht voor grote projecten als de Noord/Zuidlijn waarbij omwonende/ondernemers betrokken zijn. Gijzelgracht betreft bouw NZ/lijn hoogte, station, Vijzelgracht Amsterdam Centrum.

De website wordt al gebruikt door ‘buren’ projecten zoals o.a. ‘de parkeergarage Marnixbad’ en andere nationale bouwprojecten. Zij maken gebruik van de ervaringen rond de bouw Noord/Zuidlijn. Het wiel hoeft niet opnieuw uitgevonden te worden en dat is mooi.

Een geslaagde avond met goede verbeter suggesties en positieve reacties. Dank aan de aanwezigen!

Prinsengracht verliest Mance Post

Amsterdam 2 december 2013. Het is waar, verschillende hebben het me nu bevestigd. Mance Post is overleden. Een vrouw die altijd door bleef gaan met haarzelf zijn. Dat hield in betrokken zijn met haar omgeving. ‘Wat een fijne jongens heb je toch, zo mooi je motor poetsen’. (eigen)Wijsheid; ‘nee, oudere mensen zijn echt niet allemaal aardig, idioterie om dat te denken’. Geintresseerd; ‘ja, fijn dat je me wilt uitleggen hoe een tablet werkt om te tekenen op de computer maar dan wil ik eerst ook eens werk van jou zien, daar ben ik nieuwsgierig naar’. Als ze langs kwam, vertelde ik andere ‘deze vrouw steunt niet op haar rollater maar zij duwt um voort, soort van uitlaten’. Haar zicht was erg achteruit gegaan als ze dichtbij genoeg was riep ik eerst mijn naam,  ‘Goedemiddag, ik ben het Helena, die met de drie zonen de buurvrouw van verderop’. Dat was dan het begin van weer een warm & hartelijk gesprek. Altijd liep ik met een glimlach weer weg van haar met de gedachten zo wil je toch oud worden/zijn. Het gesprek zal niet meer plaatsvinden maar de glimlach krijg ik automatisch weer van haar als ik aan haar denk. Het zullen veel mensen zijn die met een, nu wat bedroefde, glimlach aan haar denken. Mance kende en onderhield warme contacten in de buurt. Slaaplekker Mance en dank dat ik je heb mogen kennen. Hieronder het interview dat ik bij haar thuis mocht afnemen. Ze liet me de schetsen van haar laatste boek zien ‘ lied voor de maan’, met tekst van Toon Tellegen. Het was een sprookje.

interview met 85 jarige Mance Post op de Prinsengracht.

interview met 85 jarige Mance Post op de Prinsengracht.

de russen kwamen

de russen kwamen.

meisjesoverpeinzingen

meisjesoverpeinzingen

Hij ziet me staan, ik word kwetsbaar

Hij hoort me aan, ik hoor meer dan hij zegt.

Hij heeft sex, ik heb lief

Hij zegt;’het leven gaat vanzelf’, ik vraag; ‘waarnaartoe’?

Hij heeft zich met me gedeeld, ik gaf me graag.

Hij ziet geen problemen, ik zie ontwikkelingen.

Hij geeft, ik pak alles aan.

Hij kiest, uit mijn aanbod.

Hij heeft grenzen laten vallen ik ben trots dat hij verder is.

Hij moet door, het volgende avontuur.

Ik ook en neem hem mee.

Hij vergeet, ik weet.